BARDO
WALORY TURYSTYCZNE GMINY BARDO
BARDO
Niegdyś gród graniczny, od wieków cel pątników, dziś miejscowość, która swoją przyszłość wiąże z rozwojem turystyki aktywnej.
Maleńkie, niespełna trzytysięczne miasteczko, wtulone między pagórki w wielkim przełomie Nysy Kłodzkiej przez Góry Bardzkie, czerpie ze swojej bogatej przeszłości. Od tysiącleci prowadzi tędy trakt do wnętrza Kotliny Kłodzkiej i dalej na południe, przez stolicę Dolnego Śląska – Wrocław, do Pragi i Wiednia. To tu do dziś krzyżują się europejskie szlaki komunikacyjne, handlowe, turystyczne, kulturowe, które w połączeniu z bogactwem przyrody od lat przyciągają wędrowców, rowerzystów, kajakarzy, wędkarzy, grzybiarzy i myśliwych. Ukryte wśród malowniczych wzniesień Gór Bardzkich, ozdobione przełomem Nysy Kłodzkiej, wzbogacone licznymi zabytkami, uduchowione modlitwą pielgrzymów, jest Bardo idealnym celem weekendowych wycieczek i wypraw szlakami Miejskich Tras Turystycznych.
TURYSTYKA
Punkty widokowe
Obryw Skalny to największe w Sudetach osuwisko na zboczu Kalwarii, powstałe w 1598 r. po ulewach. W dole porośnięte jest lasem, w górze odsłania skały. Niedaleko, na górze Brony (402 m n.p.m.), znajduje się Piękny Widok – punkt z 1884 r., dawniej z pawilonem i kawiarnią, uznawany za jeden z najpiękniejszych w Bardzie. Z kolei Miejsce Hrabiowskie, XIX-wieczny punkt stworzony przez hrabiankę Annę Deym na skalnej półce nad Nysą Kłodzką, oferuje widok na Bardo i przełom rzek.
Do każdego z tych punktów można dotrzeć zarówno pieszo, jak i rowerem.
BARDO MIASTO CUDÓW
Bardo to miasteczko o niezwykłym znaczeniu religijnym, którego historia nierozerwalnie splata się z pielgrzymkami wiernych.
Jest znanym w całej Polsce ośrodkiem kultu maryjnego. Pierwsze pielgrzymki rozpoczęły się w XIII wieku, ale pątnicy nadal przybywają, aby pokłonić się tutaj Madonnie z Dzieciątkiem.Monumentalny, barokowy kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, w którym tronuje Cudowna Figurka, zwana też Matką Boską Bardzką, jest charakterystycznym i dominującym elementem całej panoramy miasta. Został wybudowany z inicjatywy cystersów w latach 1686-1704. W sanktuarium w Bardzie od ośmiuset lat oddawana jest cześć Matce Bożej. Jest ono jednym z najstarszych sanktuariów maryjnych na terenie Polski. Historycy twierdzą, że rolę, jaką spełnia na Śląsku sanktuarium w Bardzie można porównać do roli jaką pełni Częstochowa w Polsce.
PRZYRODA
Najwyższe drzewo w Polsce – daglezja Helena oraz najwyższy świerk w Polsce – Antoni.
Jednym z najbardziej unikatowych miejsc na szlakach Gór Bardzkich są rezerwaty Cisy oraz Cisowa Góra. To prawdziwe skarby przyrody, gdzie zachowały się fragmenty pierwotnej Puszczy Sudeckiej. Znajduje się tu największe skupisko cisów na Dolnym Śląsku – drzewa te, objęte ochroną, mogą osiągać wiek nawet tysiąca lat. To miejsce idealne dla miłośników botaniki i przyrodników, pragnących zanurzyć się w atmosferze pradawnego lasu. Szlaki Gór Bardzkich przenoszą turystów przez malownicze lasy liściaste i mieszane, w których dominują buki, jawory i lipy. Na leśnych polanach można spotkać storczyki, dziewięćsił bezłodygowy i inne chronione gatunki roślin. Równie fascynujący jest świat zwierząt – z odrobiną szczęścia da się tu zobaczyć muflony, sarny czy rzadkie gatunki ptaków, takie jak puszczyk uralski i dzwoniec górski. W pobliżu potoków spotkamy salamandrę plamistą, kilka gatunków żab, a na skałkach i łąkach żyje żmija zygzakowata, zaskroniec i padalec.
Stare lasy, rzadkie gatunki roślin i zwierząt oraz zachwycające krajobrazy sprawiają, że każdy miłośnik natury znajdzie tu coś dla siebie. To miejsce, gdzie historia splata się z dziką przyrodą, oferując niezapomniane wrażenia z każdego kroku wędrówki. Na terenie Gór Bardzkich rośnie najwyższe drzewo w Polsce. Helena to daglezja zielona, której wysokość wynosi 59,40 m i obwód zmierzony na wysokości 130 cm wynosi 3,49 m. Świerk Antoni jest najwyższą „choinką” w kraju, mając 55,07 m wysokości i aż 4, 05 m w odwodzie.